خدا هست

بنام خدا، خدایی که جان را ، مهر وxa0 وفا را و بشر را آفرید تا به شر! زندگی نکند و با شور و عشق مدّت عمر را بگذراند. او که خود حی بود و حی است و حی خواهد ماند. او که تقدیر همه ما در دست اوست. او که مهربان است و خوبی را بر بنده اش می طلبد. و، بنده! که آرام ندارد و بدنبال آن در ناآرامی دنیا میگردد. چیزهایی را می طلبد که زیادی اش باعث ناراحتی است و اندازه اش بی نیازی! به قول بزرگی: چند خواهی پیرهن از ب...

ادامه مطلب